Αν τα σχολεία εφαρμόζουν ένα επίσημο πρόγραμμα σκακιού, στα κατάλληλα επίπεδα ηλικία, θα είναι αισθητά αποτελέσματα όσον αφορά την ανάπτυξη ισχυρότερων γνωστικές ικανότητες; Αυτή ήταν μια παλιά συζήτηση. Η Ιππότης της Σκακιστικής Ακαδημίας έχει δημοσιεύσει ορισμένες διαπιστώσεις σχετικά με το θέμα αυτό στην ιστοσελίδα του:
Σκάκι εραστές έχουν μακρά υποστήριξε ότι το σκάκι θα πρέπει να είναι ένα πολύτιμο εργαλείο στην τάξη. Μπορεί να παρέχει πνευματικά κίνητρα, ανταμείβοντας δραστηριότητα, αλλά μπορεί επίσης να διδάξει πειθαρχία, συγκέντρωση, τον προγραμματισμό και όλα τα άλλα καλά πράγματα που πηγαίνουν σε επιτυχημένες σκάκι.
Το 1977, όμως, το Εθνικό Ινστιτούτο Εκπαίδευσης (ΝΙΕ), ισχυρίστηκε κατά τη θέση αυτή, λέγοντας ότι καλοί μαθητές και καλοί παίκτες σκάκι τείνει να είναι η ίδια ομάδα μόνο και μόνο επειδή είναι πιο έξυπνο και πιο πνευματική από τους συμμαθητές τους. ΝΙΕ υποστήριξε ότι η μεταφορά των δεξιοτήτων είναι ελάχιστη, με το επιχείρημα ότι ο χρόνος που δαπανάται σε μια δεξιότητα μειώνει την εκμάθηση μιας άλλης.
Μερικούς μήνες αργότερα, η ολλανδική λόγιος Adriaan de Groot έγραψε ένα αντίκρουση της θέσεως της ΝΙΕ στηρίζοντας την επιχειρηματολογία του σε μια προσεκτική διετή μελέτη στο Βέλγιο. Τώρα, χάρη κυρίως στην Harry Lyman της Μασαχουσέτης, στο λογαριασμό της Μασαχουσέτης Chess Association και η American Chess Ιδρύματος, η φλαμανδική πηγή επιχείρημα de Groot έχει ήδη μεταφραστεί στα Αγγλικά.
Η βελγική μελέτη ήταν η διδακτορική διατριβή του Johan Christiaen, με τίτλο "Σκάκι και Γνωστική Ανάπτυξη». Ήταν μια προσεκτικά ελεγχόμενο πείραμα με 20 μαθητές στην πέμπτη τάξη το 1975, μετά τους μέσω της έκτης τάξης του επόμενου έτους. Όπως θα περίμενε κανείς από ένα ίδρυμα για την απόκτηση διδακτορικού τίτλου στην ψυχολογία, η δοκιμή ήταν προσεκτικά σχεδιασμένα και εκτελέστηκε, μαζί με μια ομάδα ελέγχου και άλλα χαρακτηριστικά της καλής πειραματισμού.
Στόχος Christiaen ήταν να χρησιμοποιήσει το σκάκι για να ελέγξετε τη θεωρία Jean Piaget σχετικά γνωστική ανάπτυξη, ή την πνευματική ωρίμανση. Piaget θεωρεί ότι μια σημαντική περίοδος ανάπτυξης συμβαίνει περίπου στην ηλικία μεταξύ 11 και 15. Σε αυτό το στάδιο, το παιδί κινείται πέρα από τα σωματικά δοκιμή και το λάθος και αρχίζει υποθέτοντας και συνάγοντας, αναπτύσσοντας πιο περίπλοκη λογική και κρίση. Σε όρους Piaget, ο νεαρός κινείται από το «συγκεκριμένο» σκηνή στην "επίσημη" στάδιο.
Piaget υποστηρίζει επιπλέον ότι το περιβάλλον ενός παιδιού μπορεί να επιταχύνει ή να επιβραδύνει την ωρίμανση. Έτσι Christiaen πρότεινε να ποικίλλουν περιβάλλοντος είτε με το σκάκι ή όχι σκάκι. Αν το σκάκι ήταν η σημαντική μεταβλητή μεταξύ δύο ομάδων νέων, καμία σημαντική διαφορά στην ανάπτυξη των μαθητών θα μπορούσε να αποδοθεί σε εμπλουτισμό που ασκούνται από το σκάκι στο περιβάλλον τους.
Και αυτό έλυσα! Σύμφωνα με τα λόγια του Χάρι Lyman, "Μάθηση σκάκι κάνει τα παιδιά εξυπνότερα στην τάξη."
Θα προτιμούσα να τα συμπεράσματά βάση για ένα μεγαλύτερο μέγεθος δείγματος από 20 παιδιά σε κάθε πλευρά της μελέτης. Αλλά όταν βλέπω μερικά από τα άνευ αξίας πράγματα που διδάσκονται στα δημόσια σχολεία σήμερα, φαίνεται σαν μια μη-brainer να περιλαμβάνει κάποιου είδους πρόκληση γνωστικών game που θα μπορούσαν να συμμετάσχουν τα παιδιά και να τις μεταφέρουμε σε μια θετική κατεύθυνση. Από αυτήν την άποψη, θα πρέπει να αυξηθούν πάνω από το σκάκι ντάμα! (Και πάνω από τα περισσότερα άλλα παιχνίδια εναλλακτικής κατά τη γνώμη μου.)
Σχετικές θέσεις:
